15ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου
15ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου
24/10/2018
Ανακοινώσεις
23/10/2018
Ανακοινώσεις
4/10/2018
Ανακοινώσεις
28/9/2018
Ανακοινώσεις
10/9/2018
Ανακοινώσεις
1/5/2018
Ανακοινώσεις
21/4/2018
Ανακοινώσεις
11/4/2018
Ανακοινώσεις
27/2/2018
Ιστολόγιο
17/1/2018
Ανακοινώσεις
6/10/2017
Ανακοινώσεις
18/8/2017
Ανακοινώσεις
2/8/2017
Ανακοινώσεις
25/7/2017
Δραστηριότητες
4/7/2017
Δραστηριότητες
30/6/2017
Ανακοινώσεις
19/6/2017
Δραστηριότητες
12/6/2017
Ψηφιακή Τάξη
29/5/2017
Ψηφιακή Τάξη
8/9/2016
Ανακοινώσεις
29/6/2016
Ανακοινώσεις
27/6/2016
Δραστηριότητες
26/6/2016
Δραστηριότητες
25/6/2016
Δραστηριότητες
20/12/2014
Ανακοινώσεις
20/12/2014
Δραστηριότητες
5/5/2014
Ανακοινώσεις
11/4/2014
Ανακοινώσεις
3/4/2014
Ανακοινώσεις
20/3/2014
Ανακοινώσεις
7/12/2013
Ανακοινώσεις
27/11/2013
Ανακοινώσεις
Εμφάνιση :
/ 54

Ένας χρόνος στη Γη είναι 365,26 ημέρες. Μια ημέρα είναι 23 ώρες, 56 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα. Για αυτό το λόγο προστίθεται μια ημέρα κάθε 4 χρόνια έτσι ώστε να εξισορροπείται το σφάλμα ημερολογιακά.

ιστολόγιο για το μάθημα των Αγγλικών
hhfgjhkjkkl,kg
Τάξη :  
Α'
Β'
Γ'
Δ'
Ε'
ΣΤ'
Σε καμία
bghghu
apavb
ggg
Αποτελέσματα
Ψηφίστε
hhfgjhkjkkl,kg
1.bghghu
Ποσοστό: 83,33%
Ψήφοι: 10
2.apavb
Ποσοστό: 0%
Ψήφοι: 0
3.ggg
Ποσοστό: 16,66%
Ψήφοι: 2
ΣτατιστικάΨηφίστε
15ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου Επικοινωνία
Με χαρά περιμένουμε τα δικά σας σχόλια και προτάσεις.
Δραστηριότητες Σχολείου
 
Επισκέψεις
 
Εκπαιδευτική επίσκεψη της ΣΤ΄ τάξης στην ιστορική συνοικία της Αγίας Τριάδας
 
Επιστροφή στα Αποτελέσματα

   Την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2015 η εκπαιδευτική επίσκεψη των μαθητών της ΣΤ΄ τάξης στο Ιστορικό Μουσείο Ηράκλειου συνδυάστηκε με μια πρωτότυπη εκπαιδευτική περιήγηση στην ιστορική συνοικία της Αγίας Τριάδας. Εκεί ανιχνεύσαμε με τη βοήθεια και των παλαιών της κατοίκων την ιστορικότητα της περιοχής και ήρθαμε σε επαφή με το μνημειακό της απόθεμα, όσο τουλάχιστον έχει γλιτώσει από την λαίλαπα της «ανάπτυξης» και της πολιτισμικής «ορθότητας». Όλοι ζήσαμε μια εμπειρία που θα μας μείνει αξέχαστη και σύντομα θα την επαναλάβουμε σε άλλα τμήματα της πόλης μας, που αν μη τι άλλο, έχει πολλά να μας πει και να μας αποκαλύψει.

   Διαβάστε, όμως, τι μας είπε η Αγία Τριάδα:

 “Μη με φοβηθείς, έχω τα κακά μου χάλια. Είναι αλήθεια, δεν ταιριάζω για μουσειακό έκθεμα, όπως τα παλιά τμήματα άλλων πόλεων της Κρήτης. Δεν είμαι στην πένα..! Φθείρομαι, αλλά αναπνέω, καθημερινά παλεύω να σταθώ στα πόδια μου, χωρίς πάντα να τα καταφέρνω. Θα δεις όλες μου τις απόψεις. Τα αδιέξοδα όπου άνθιζε η κοινωνικότητα και το παιχνίδι, τα στενά δρομάκια και τα σπίτια που ακουμπάνε το ένα δίπλα στο άλλο, τα υπολείμματα μνημείων όλων των ειδών, τα δημόσια κτίρια που έχουν αλλάξει χρήση και τα εργοστάσια που χαίνουν περιμένοντας τον ανθρώπινη παρουσία ή το …γκρέμισμα.

   Έχω να σου πω κάτι: είμαι ένας ύμνος στη ζωή, ακόμη και μέσα στην καταστροφή. Η ιστορία μου ξεπλένεται δύσκολα.

   Στην περίοδο της Ενετοκρατίας αποτελούσα μαζί άλλες περιοχές το περιβόλι του Χάνδακα. Μέσα μου κατέληγαν τα νερά της ενετικής τάφρου από το ύψος των προμαχώνων Μαρτινένγκο και Βηθλεέμ. Είχα πηγάδια και διάσπαρτους ανεμόμυλους· στρατώνες χωροθετημένους κοντά στα τείχη και οι λιγοστοί κάτοικοι μου ήταν καλλιεργητές των μοναστηριακών κτημάτων και μοναχοί. Από εδώ πρωτοπάτησε το πόδι του ο ασιάτης κατακτητής, διώχνοντας των ευρωπαίο. Οι τρύπες που άνοιγε στον προμαχώνα του Αγίου Ανδρέα, το ασθενέστερο τμήμα των τειχών, κλείνονταν όπως όπως με ξύλα, κι αυτά δυσεύρετα μετά από την πολύχρονη πολιορκία. Εξ ου και ο όνομά μου «Ξύλινη Ντάπια».

   Τον 19ο αιώνα, επί οθωμανικής κατοχής, με το νέο μου όνομα, «Κιζίλ Τάπια» ή Κόκκινος Προμαχώνας, σταδιακά απώλεσα αυτά τα γνωρίσματα. Οικοδομήθηκα και τα περιβόλια μου σχεδόν εξαφανίστηκαν. Αυτό που δεν έχασα ήταν η φήμη της απόμερης συνοικίας.

   Μετά την μικρασιατική καταστροφή και την συνακόλουθη ανταλλαγή με βάση το θρήσκευμα συγκέντρωσα προσφυγικό πληθυσμό αλλά και εσωτερικούς μετανάστες, φτωχά στρώματα, εργατόκοσμο, και αποτέλεσα τον πρώτο πυρήνα βιοτεχνικών και βιομηχανικών λειτουργιών του Ηρακλείου. Τα περισσότερα εργοστάσια (σταφιδεργοστάσια, αλευρόμυλοι, θερμοηλεκτρικά, χαρουπόμυλοι, ελαιουργεία, βυρσοδεψεία, κ.ά.) κατασκευάστηκαν και λειτούργησαν στη διάρκεια μιας περιόδου που αρχίζει στα τέλη του 19ου αιώνα και τελειώνει πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, χρονική περίοδο που σηματοδοτεί την πληθυσμιακή μου ακμή. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου απέκτησα σαφή βιοτεχνικό - βιομηχανικό χαρακτήρα στο βόρειο μέτωπό μου και στη σημερινή οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

   Όπως και τότε, το «τότε» των δύο προηγούμενων περιόδων, έτσι και σήμερα, είμαι το λιγότερο εξερευνημένο τμήμα της παλιάς πόλης του Χάνδακα ή Κάντιας ή Candiye ή Μεγάλου Κάστρου. Όμως δεν είμαι απλά αυτό που σε αναγκάζει να κάνεις τον κύκλο για να πας από ένα σημείο του κέντρου στην παραλιακή. Έχω ιστορία, ανακάλυψέ τη!”

   Επισκεφτήκαμε:

  • Τις ράγες του παλιού βιομηχανικού σιδηρόδρομου του Ηρακλείου.
  •  Το κτίριο της Παλιάς Ηλεκτρικής (νυν Μουσείου Φυσικής Ιστορίας).
  • Την πύλη Δερματά και το Μποδοσάκειο Δημοτικό Σχολείο.
  • Το συγκρότημα των παλιών Αλευρόμυλων επί της παραλιακής (οδός Σοφοκλή Βενιζέλου).
  • Την κρήνη της Κιζίλ Τάμπιας που εφάπτεται του δυτικού τμήματος των τειχών.
  • Τα παλιά σταφιδεργοστάσια επί της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
  • Την πύλη Παντοκράτορα.
  • Την πλατεία Αϊβαλιώτη και τα ερείπια / θεμέλια του τζαμιού της Κιζίλ Τάμπιας ή Φετιχιέ Τζαμί, του πρώτου που χτίστηκε από τους Οθωμανούς και του τελευταίου που γκρεμίστηκε γύρω στα 1990.
  • Την οδό Σκουλάδων όπου σύμφωνα με τις πηγές οι υπερασπιστές του Χάνδακα είχαν κατασκευάσει την τελευταία, και όπως αποδείχτηκε ανήμπορη να εμποδίσει τους Οθωμανούς, εσωτερική αμυντική γραμμή λίγο πριν το τέλος της υπερεικοσαετούς πολιορκίας.
  • Την κρήνη Παλμέτη ή κρήνη Σουγιουλτζή Μολά Μουσταφά επί της οδού Ντεντιδάκηδων.
  • Την οδό Ντεντιδάκηδων ή «μικρό τσαρσάκι» με τα εμπορικά της μαγαζιά, τους φούρνους, τα μπακάλικα και τα μανάβικα, τα μαχαιροποιεία, τους φαρμακοτρίφτες, τον μύλο που άλεθε γύψο.
  • Την Αρμένικη εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, την αρχαιότερη ίσως αρμένικη εκκλησία της Ευρώπης.
  • Την εκκλησία της Αγίας Αναστασίας, μια από τις πέντε ιστορικές εκκλησίες της πόλης μας που, ενώ στέκουν ακόμη, είναι σχετικά άγνωστες και δεν έχουν αναδειχθεί μουσειακά.
  • Το παλιό ελαιοτριβείο Ανωγειανάκη.
  • Το Καπνοκοπτήριο, σήμερα Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
  • Την εκκλησία της Αγίας Τριάδας.

   Ακόμη, περπατήσαμε στα δρομάκια της Αγίας Τριάδας, βαδίσαμε πάνω στην πάλαι ποτέ μεγάλη υπαίθρια αγορά της πόλης, την παλιά Λαχαναγορά, διασχίσαμε την πλατεία Μαυρογένους, και ήρθαμε σε επαφή με δεκάδες άλλα, λιγότερο ή περισσότερο σεσημασμένα, «ανώνυμα» ιστορικά σημεία. Φεύγοντας από την Αγία Τριάδα κάναμε ένα γρήγορο πέρασμα από το αρχοντικό του Μπέη Σεκεριά και την οικία Χρονάκη.

   Αφήσαμε τους εαυτούς μας να πλανηθούν και να πλανευτούν.

 

[με πληροφορίες από κείμενα της Βάννας Σφακιανάκη, του Δημήτρη Σάββα, του Γιάννη Σαββάκη, της Λιάνας Σταρίδα, κ.ά. και βοήθεια από τον Γιώργο Σταματάκη]

 

 

* Με γκρι χρώμα τα σχόλια που δεν έχουν ελεγχθεί για ακατάλληλο περιεχόμενο .